broken

(translation of Gopalakrishna Adiga’s bhagna)

dark clouds amass, the sky a lightning nest;
descends not the litter of light; Continue reading “broken”

Advertisements

memories are such

(translation of Gopalakrishna Adiga’s ನೆನಪುಗಳೆ ಹಾಗೆ)

memories are such;
into the earth seeps the teeming wet of monsoon,
in summer the water shadows across the sky;
the rain shoots through the parched land; Continue reading “memories are such”

our land today

(translation of Gopalakrishna Adiga’s ಇಂದು ನಮ್ಮೀ ನಾಡು)

hoist up the tree, son, whose roots are dead
let the branches be as is;
boil some tea with dry leaves, drink
as the lump in your throat chokes you up.

make a bed for the tree and water it, if sadness
stops you, let the boiling tears
pour here; let the sweets
of Satan bake inside. Continue reading “our land today”

ಕಪಾಳ ಮೋಕ್ಷ

ರಿಚರ್ಡ್ ಫ್ಲಾನಗನ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಯುದ್ಧದ ಅನುಭವದ ಬಗ್ಗೆ Life after Death ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟರಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಸಂಗತಿ:

ತುಂಬಾ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದ ಅವನ ತಂದೆ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದಾಗ ತಾನು ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಜಾಪನೀಸ್ ಆಫೀಸರನನ್ನು ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಬಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ತಂದೆಯ ಜಾಯಮಾನಕ್ಕೆ ಅವನ ಈ ನಡತೆ ತುಂಬಾ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಅವನು ಪದೇಪದೇ ಆ ಜಾಪನೀಸ್ ಆಫೀಸರನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ರೈಫಲ್ಲಿನ ಬಯೊನೆಟ್ಟಿನಿಂದ ಬಗೆದು ಬಗೆದು ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಜಠರವನ್ನು ಹೊರಗೆಲ್ಲಾ ಚೆಲ್ಲಾಡಿದಂತೆ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಯುದ್ಧ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಿರುವುದನ್ನು ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ತಪ್ತರಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದರಂತೆ.

archflanagaanww2
ರಿಚರ್ಡ್ ಫ್ಲಾನಗನ್ ತಂದೆ ಆರ್ಚ್ ಫ್ಲಾನಗನ್

ರಿಚರ್ಡ್ ದೊಡ್ಡವನಾದ ಮೇಲೆ, ಆ ಜಾಪನೀಸ್ ಆಫೀಸರನ್ನು ಭೇಟಿಮಾಡಿದನಂತೆ. ತುಂಬಾ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದ ಮುದಕನನ್ನು ನೋಡಿ ಚಕಿತನಾದನಂತೆ. ಅವನು ಯುದ್ಧಬಂಧಿಗಳ ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ರಿಚರ್ಡ್ ಕೇಳಿದ್ದನಂತೆ. ತಂದೆಯ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬಡಿದು ಇವನ ತಂದೆ ಹಾಗು ಉಳಿದವರ ಮುಂದೆಯೇ ಕೊಂದಿದ್ದರಂತೆ. ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನೂ ಅದುಮಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಗೆಳೆಯನ ಸಾವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೆ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಆ ನೋವು ಹಾಗೂ ಅವಮಾನವನ್ನು ಹೊತ್ತಲೆಯುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ.

ಟೋಕಿಯೋದಲ್ಲಿ ಆ ಆಫೀಸರನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಂತೇ ತನಗೂ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ರಿಚರ್ಡ್ ಬಿನ್ನವಿಸಿಕೊಂಡನಂತೆ. ಅವನು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೂ ಬಿಡದೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡನಂತೆ. ಕಡೆಗೆ, ಆ ಮುದುಕ ಭುಜ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ಬೀಸಿ ಇವನ ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆದನಂತೆ. ರಿಚರ್ಡನ ತಲೆ ಸುತ್ತಿಬಂದಂತಾಗಿ, ಭೂಮಿ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟಂತಾಗಿ, ತಾವಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡ ಹೊಯ್ದಾಡಿದಂತೆ ಆಯಿತಂತೆ.

archflanagan
ವಯಸ್ಸಾದ ಆರ್ಚ್ ಫ್ಲಾನಗನ್

ಕತೆಗಾರನ ಶಾಪವೋ ಎಂಬಂತೆ ಆಗಷ್ಟೆ ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಭೂಕಂಪವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಗೋಡಿದರಂತೆ. ಹೊಡೆದವನು, ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡವನು, ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವರು, ಎಲ್ಲರೂ.

 

[ಚಿತ್ರಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪುಟಗಳು]

ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಹೃದಯವಂತ

mmk-blogವರ್ಷ ೨೦೦೪. ಕುವೆಂಪು ಜನ್ಮ ಶತಮಾನೋತ್ಸವ. ದಕ್ಷಿಣ ಭೂಗೋಲದ ವಸಂತದ ಕಡೆಯ ಮಾಸ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಚುರುಗುಟ್ಟುವ ಬಿಸಿಲಿನ ನವೆಂಬರ್ ೬ರ ಮುಂಜಾನೆ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಶ್ರೀಯುತ ಪರಮೇಶರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದೆವು. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಪ್ರೊ.ಎಂ.ಎಂ.ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯವರ ಜತೆಗಿನ ಒಡನಾಟ ಆ ಸಂಜೆಯ ಕನ್ನಡ ಸಂಘದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮಗೆ ಕಂಡಿತ್ತು.

ಕನ್ನಡದ ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ, ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ, ವಚನ ಹಾಗು ವಚನಕಾರರ ಬಗ್ಗೆ, ಕಲ್ಯಾಣದ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಅವರ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಚರ್ಚಿಸಬಹುದಾದ ಅವಕಾಶ ಮಹತ್ತರವಾದದ್ದು ಎಂದು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಜತೆಗಿನ ಚರ್ಚೆ-ಮಾತುಕತೆ ಹೊಸ ಸಂಗತಿಗಳತ್ತ ನಮ್ಮ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಹಾಗು ಹೊಸ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲುದು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.

ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು, ಆಸಕ್ತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗುರುತು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಭೇಟಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಅವುಗಳನ್ನು ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯವರು ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸುದೀರ್ಘ ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡರು. ನಾವು ಕೇಳಿದ ಸಹಜ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಗಹನವಾದ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಮನದಟ್ಟಾಗುವಂತೆ ವಿವರಿಸಿದರು.

ಬಸವಣ್ಣ-ಬಿಜ್ಜಳ, ಕಲ್ಯಾಣದ ಕ್ರಾಂತಿ, ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮದ ಇತಿಹಾಸ, ವಿಜಯನಗರದ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯನ ಚರಿತ್ರೆ, ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ, ಕನ್ನಡ ಕವಿಗಳ ಕಾಣ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಸರಳ ಸಹೃದಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಬಿಡಿಸಿಟ್ಟರು. ಸುಮಾರು ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಅವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿದರು ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಉನ್ಮತ್ತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಸಂದರ್ಶನ, ಮಾತುಕತೆ ಅದಾಗಿತ್ತು.

ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯವರ ಹೊಳೆಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವರೊಳಗಿನ ವಿಚಾರವಂತಿಕೆ, ಉಮೇದು ಹಾಗು ಕರ್ತೃತ್ವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಾಹೀರು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬದುಕಿನ ದಿನದಿನದ ಸಂಗತಿಗೂ ಮಹತ್ವದ ಹೊಳಹುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವಾಗ ಕನ್ನಡ ಜನಪದರ ಕವಿತ್ವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತಾ ಸ್ವತಃ ಹಾಡೊಂದನ್ನು ಗುನುಗಿಸಿದ್ದು-ಅವರ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ನಲಿಯುವ ಸಜ್ಜನಿಕೆ ಹಾಗು ಮೃದು ಹೃದಯ ನಮ್ಮನ್ನು ಆರ್ದ್ರಗೊಳಿಸಿತು.

ಆಗ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಇಂದಿಗೂ ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಆ ಸಂಜೆ ಸಿಡ್ನಿ ಕನ್ನಡ ಸಂಘದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ಭಾಷಣವಲ್ಲದೆ ಅವರೊಡನೆ ಎದುರು ಬದುರು ಕೂತು ಮಾತನಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಕನ್ನಡದ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ವಿಷಾದ. ಕನ್ನಡ ಸಂಘವೂ ಅಂತಹದೊಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ವಿದ್ವತ್‌ಪೂರ್ಣ ಸಂಶೋಧನೆ, ಚರ್ಚೆ ಹಾಗು ವಿಚಾರ ಮಂಥನದಲ್ಲೇ ಕಳೆದ ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯಂತವರು ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಘೋರ ಹತ್ಯೆಗೆ ಈಡಾಗಿ ಇಂದು ನಮ್ಮೊಡನಿಲ್ಲ. ಅವರ ಅಮಾನುಷ ಸಾವಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಸಿಡ್ನಿಯ ಕನ್ನಡ ಸಮುದಾಯ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದುದು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಬಸವ ಸಮಿತಿ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡ ಸಂತಾಪ ಸಭೆಯನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದರೆ ಮತ್ತಾರೂ ಏನೂ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಸಿಡ್ನಿಯ ಕನ್ನಡ ಸಮುದಾಯ ಪೂಜೆ, ಪುನಸ್ಕಾರ, ಭಜನೆ, ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಕ್ಕೆ ತೋರಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ವೈಚಾರಿಕತೆ ಹಾಗು ವಿಚಾರಮಂಥನಕ್ಕೆ ತೋರಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದಿದೆ ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಹಿರಿಯರ ಹಾಗು ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಪಾದಪೂಜೆಯಲ್ಲೇ ಸಾರ್ಥ್ಯಕ್ಯ ಕಾಣುವ ನಾವಿನ್ನೂ ಮಧ್ಯಯುಗೀನ ಹಂತದಿಂದ ಹೊರಬರದೇ ಉಳಿದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೋಚನೀಯ. ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯವರ ನೆನಪು ಹಾಗು ವಿಚಾರವಂತಿಕೆಯ ಮಾದರಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಂಪರಿನಿಂದ ಎಚ್ಚರಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ಇಂದಿನ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.

ನವನಾಗರೀಕತೆಯ ಕೊಲಾಜು

ಟಿಪ್ಪೂ ಸುಲ್ತಾನ್ ಎಂಬ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಶತಮಾನದ ದೊರೆಯೂ, ಏರ್ಪೋರ್ಟಿನ ನಾಮಧೇಯವೂ, ಮೈನಾರಿಟೀ ಮುಸ್ಲೀಮರ ಓಲೈಕೆಯೂ, ಕೆಂಪೇಗೌಡನೆಂಬ ಪಾಳೆಯಗಾರನೂ, ನ್ಯೂಸೌತ್‌ವೇಲಿನ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ದೀಪಾವಳಿಯೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂಡು ಕೊಂಡಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡು ‘ನವನಾಗರೀಕತೆ’ಯ ಪ್ರತೀಕವೆಂಬಂತೆ ಗುಡ್ಡೆಯಾಗಿ ಎದುರಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ.

tsultanಅಶೋಕನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಭಾರತೀಯ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಪಾಲು ಸದ್ಗುಣ ದುರ್ಗುಣ ಬೆರೆತಿದೆ ಎಂಬ ಜಗಳದಲ್ಲಿ ಟೈಮ್‌ಪಾಸ್ ಸುಲಭ. ಅಂದಿನ ರಾಜರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿಯ ಇಂದಿನ ದೊರೆಗಳ ಬಿಸಿತುಪ್ಪದಂತಹ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ ನುಂಗುವುದೂ ಕೂಡ. ಪ್ರಶ್ನಿಸದೇ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಉತ್ತರದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ದಾರಿ ಸುಗಮ.

ಏರ್ಪೋಟಿನಂತ ಹೊಸ ತಾಂತ್ರಿಕ ಆವಿಷ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಯುಗೀನ ಹೆಸರುಗಳೇ ಹೊಳೆಯುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮೊದಲ ಪೈಲೆಟ್ಟಿನ ಹೆಸರು ಹೊಳೆಯುವದಿಲ್ಲವಲ್ಲ! ಅಷ್ಟೇ ಯಾಕೆ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಮಹಿಳಾ ಪೈಲೆಟ್ಟಿನ ಹೆಸರು ಇಟ್ಟಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಂದಿನ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಮುಂದಿನ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಅದೆಂತಹ ಬಳುವಳಿಯಾಗಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ…!

airportಬಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಾ ಎಂದು ಹಾಡುವ, ಬಲಿರಾಜ್ಯದ ಹೊನ್ನನ್ನು ನೆನೆಯುವ ಸಂತತಿಯವರೂ ಬಲಿಯ ಕೊಲೆಯನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ದೀಪ ಸ್ಪೋಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದು ವ್ಯಂಗ್ಯವೋ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯೋ, ಜಾಣ ಅಪಸ್ಮಾರವೋ? ಹ್ಯಾಪಿ ದಿವಾಳಿ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಸಿಟ್ಟಿಗೇಳಬೇಕೋ, ಮುಜುಗರದ ನಗುವಿನಲ್ಲೇ ಮಾತು ಮುಗಿಸಬೇಕೋ? ಇದು ದುರ್ಗಮ…!

ಟಿಪ್ಪೂ ಸುಲ್ತಾನನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಅವಕಾಶವಾದೀ ಘೋಷಣೆಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಹಾಗು ಸಣ್ಣತನ ದಂಗುಬಡಿಸುವ ನಡುವೆಯೂ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಅಪೀಸ್‌ಮೆಂಟೆಂಬ ಹಳಸುವಾದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಕಾಲಿನ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೆಡೆ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯೂ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಓಲೈಕೆ ಎಂದು ತೊಳಲಾಡುವುದೂ ಚಲಾವಣೆಗೆ ಬರದ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಷ್ಟೆ! ಅಷ್ಟೆಯೆ…?

sydneydiwaliಓಬಾಮಾನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹೊಸಕಾಲದ ನೇತಾರರೆಲ್ಲಾ ದೀಪಾವಳಿಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಗುವುದು ಓಲೈಕಯಲ್ಲ, ಅಪೀಸ್‌ಮೆಂಟಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸೋಣವೆ? ಸಿಡ್ನಿಯಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯದ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟಿಗೆ ದೀಪಾವಳಿಯಂದು ದೀಪದ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿದಾಗ ಬೀಗುವುದೆ? ಅದು ಓಟಿಗಾಗಿ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಓಲೈಕೆಯಲ್ಲವೆ, ಅಪೀಸ್‌ಮೆಂಟಲ್ಲವೆ? ಹೌದಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುವಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿಮಂಕರೇ ನಾವು? ಅವರು ಹಾಗೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂದಾದರೆ ಸಿಟ್ಟಿಗೇಳಬೇಕಲ್ಲವೆ ನಾವು?

ಸಾಹಿತಿಯೋರ್ವನ ಅನಿಸಿಕೆ ಸಮಾಜದ ಶಾಂತಿ ಕದಡುತ್ತದೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತಿಯ ಮಾತು ಅಸಂಬದ್ಧವೋ-ಸುಸಂಬದ್ಧವೋ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಶಾಂತಿ ಕದಡಿಕೊಂಡು ಹೊಡೆದಾಡುವ ನೆಲೆಯಿಂದ ಮೇಲೇಳದ ಸಮಾಜ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸಬೇಕಲ್ಲವೆ? ಅಸಂಬದ್ಧವೆಂದಾದರೆ, ಅಂತ ಮಾತಿಗೆಲ್ಲ ಕೆಂಪೇಗೌಡ, ಟಿಪ್ಪೂಸುಲ್ತಾನರಂತೆ ಕತ್ತಿಹಿರಿದು ಕೊಲೆಗಿಳಿಯುವ ನಾವೆಂತ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಮಂದಿ, ಸಮಾಜ, ದೇಶ…?

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೀಪಾವಳಿಯ ಶುಭ ಸಂತಾಪ – ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ತಾಂಡವ

ಹಿಮಾಲಯದ ತುತ್ತ
ತುಟಿಯ ಬಿಳೀಹಿಮದ
ನಿಲುಕಿನಾಚೆ ನೇಲುವ ತಿಳಿ ತಿಂಗಳ ನಗು
ಶಿವರಾತ್ರಿಯ
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯ ಪರಿಶುದ್ದ ಜಲದಿ
ತೇಲುವ ಬಿಳಿ ಪುಣ್ಯಬಿಂಬ 
ಉಮೆಯ 
ಎದೆಯ
ನಿರಿಯಿತು.
ಶಿವ ಭದ್ರಬಾಹು ಬಂಧ
ಹರಿವ ನೀರಲಾಡಿತು.
ಬೆಟ್ಟದ ಸುಳಿಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಡಮರುಗ
ದನಿ ಅಡಗಿತು.

~~ಶಿವರಾತ್ರಿ ‘೧೪

Blog at WordPress.com.

Up ↑