ನವನಾಗರೀಕತೆಯ ಕೊಲಾಜು

ಟಿಪ್ಪೂ ಸುಲ್ತಾನ್ ಎಂಬ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಶತಮಾನದ ದೊರೆಯೂ, ಏರ್ಪೋರ್ಟಿನ ನಾಮಧೇಯವೂ, ಮೈನಾರಿಟೀ ಮುಸ್ಲೀಮರ ಓಲೈಕೆಯೂ, ಕೆಂಪೇಗೌಡನೆಂಬ ಪಾಳೆಯಗಾರನೂ, ನ್ಯೂಸೌತ್‌ವೇಲಿನ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ದೀಪಾವಳಿಯೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂಡು ಕೊಂಡಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡು ‘ನವನಾಗರೀಕತೆ’ಯ ಪ್ರತೀಕವೆಂಬಂತೆ ಗುಡ್ಡೆಯಾಗಿ ಎದುರಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ.

tsultanಅಶೋಕನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಭಾರತೀಯ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಪಾಲು ಸದ್ಗುಣ ದುರ್ಗುಣ ಬೆರೆತಿದೆ ಎಂಬ ಜಗಳದಲ್ಲಿ ಟೈಮ್‌ಪಾಸ್ ಸುಲಭ. ಅಂದಿನ ರಾಜರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿಯ ಇಂದಿನ ದೊರೆಗಳ ಬಿಸಿತುಪ್ಪದಂತಹ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ ನುಂಗುವುದೂ ಕೂಡ. ಪ್ರಶ್ನಿಸದೇ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಉತ್ತರದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ದಾರಿ ಸುಗಮ.

ಏರ್ಪೋಟಿನಂತ ಹೊಸ ತಾಂತ್ರಿಕ ಆವಿಷ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಯುಗೀನ ಹೆಸರುಗಳೇ ಹೊಳೆಯುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮೊದಲ ಪೈಲೆಟ್ಟಿನ ಹೆಸರು ಹೊಳೆಯುವದಿಲ್ಲವಲ್ಲ! ಅಷ್ಟೇ ಯಾಕೆ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಮಹಿಳಾ ಪೈಲೆಟ್ಟಿನ ಹೆಸರು ಇಟ್ಟಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಂದಿನ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಮುಂದಿನ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಅದೆಂತಹ ಬಳುವಳಿಯಾಗಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ…!

airportಬಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಾ ಎಂದು ಹಾಡುವ, ಬಲಿರಾಜ್ಯದ ಹೊನ್ನನ್ನು ನೆನೆಯುವ ಸಂತತಿಯವರೂ ಬಲಿಯ ಕೊಲೆಯನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ದೀಪ ಸ್ಪೋಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದು ವ್ಯಂಗ್ಯವೋ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯೋ, ಜಾಣ ಅಪಸ್ಮಾರವೋ? ಹ್ಯಾಪಿ ದಿವಾಳಿ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಸಿಟ್ಟಿಗೇಳಬೇಕೋ, ಮುಜುಗರದ ನಗುವಿನಲ್ಲೇ ಮಾತು ಮುಗಿಸಬೇಕೋ? ಇದು ದುರ್ಗಮ…!

ಟಿಪ್ಪೂ ಸುಲ್ತಾನನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಅವಕಾಶವಾದೀ ಘೋಷಣೆಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಹಾಗು ಸಣ್ಣತನ ದಂಗುಬಡಿಸುವ ನಡುವೆಯೂ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಅಪೀಸ್‌ಮೆಂಟೆಂಬ ಹಳಸುವಾದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಕಾಲಿನ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೆಡೆ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯೂ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಓಲೈಕೆ ಎಂದು ತೊಳಲಾಡುವುದೂ ಚಲಾವಣೆಗೆ ಬರದ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಷ್ಟೆ! ಅಷ್ಟೆಯೆ…?

sydneydiwaliಓಬಾಮಾನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹೊಸಕಾಲದ ನೇತಾರರೆಲ್ಲಾ ದೀಪಾವಳಿಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಗುವುದು ಓಲೈಕಯಲ್ಲ, ಅಪೀಸ್‌ಮೆಂಟಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸೋಣವೆ? ಸಿಡ್ನಿಯಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯದ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟಿಗೆ ದೀಪಾವಳಿಯಂದು ದೀಪದ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿದಾಗ ಬೀಗುವುದೆ? ಅದು ಓಟಿಗಾಗಿ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಓಲೈಕೆಯಲ್ಲವೆ, ಅಪೀಸ್‌ಮೆಂಟಲ್ಲವೆ? ಹೌದಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುವಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿಮಂಕರೇ ನಾವು? ಅವರು ಹಾಗೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂದಾದರೆ ಸಿಟ್ಟಿಗೇಳಬೇಕಲ್ಲವೆ ನಾವು?

ಸಾಹಿತಿಯೋರ್ವನ ಅನಿಸಿಕೆ ಸಮಾಜದ ಶಾಂತಿ ಕದಡುತ್ತದೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತಿಯ ಮಾತು ಅಸಂಬದ್ಧವೋ-ಸುಸಂಬದ್ಧವೋ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಶಾಂತಿ ಕದಡಿಕೊಂಡು ಹೊಡೆದಾಡುವ ನೆಲೆಯಿಂದ ಮೇಲೇಳದ ಸಮಾಜ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸಬೇಕಲ್ಲವೆ? ಅಸಂಬದ್ಧವೆಂದಾದರೆ, ಅಂತ ಮಾತಿಗೆಲ್ಲ ಕೆಂಪೇಗೌಡ, ಟಿಪ್ಪೂಸುಲ್ತಾನರಂತೆ ಕತ್ತಿಹಿರಿದು ಕೊಲೆಗಿಳಿಯುವ ನಾವೆಂತ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಮಂದಿ, ಸಮಾಜ, ದೇಶ…?

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೀಪಾವಳಿಯ ಶುಭ ಸಂತಾಪ – ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

Advertisements

ಅನಾಗರಿಕರ ಹಾದಿ ಕಾಯುತ್ತಾ

ಸಿಡ್ನಿಯಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತ ಒಂದೇ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ನೊಬೆಲ್ ವಿಜೇತ J.M.Coetzeeಯ ‘Waiting for the Barbarians’ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದೆ. ಏನನಿಸಿತು ಎಂದು ಥಟ್ಟನೆ ಹೇಳಲಾಗದ, ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಅಗೆದು ತೆಗೆದು ಪರಾಮರ್ಶಿಸಬೇಕಾದಂತಹ ಕಾದಂಬರಿ ಎಂದಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ.

Barbarian Book

ಎಂಪೈರಿನ ಹೊರತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಸಣ್ಣ ಊರೊಂದರಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಹೆಸರಲ್ಲಿದವನ ಕತೆ. ಮೊದಲ ಪುರುಷದಲ್ಲೇ ಇರುವ ನಿರೂಪಣೆ. ಸ್ವಂತ ಆಯ್ಕೆಯ ಮೂಲಕ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೂ, ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ, ಹೊಲಸನ್ನೂ, ಪವಿತ್ರವನ್ನೂ ಈ ಪಾತ್ರ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಂಗವಾಗಿ ಅವೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅದಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ಭಾಗವನ್ನು ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೊಡನೆ ನಿರೂಪಕನ ಬದುಕು ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರ ತಿರುವನ್ನು ಪಡೆದು ಘನಘೋರ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. Continue reading “ಅನಾಗರಿಕರ ಹಾದಿ ಕಾಯುತ್ತಾ”

ಯಾರು ಹಿತವರು ನಿನಗೆ…

ಇದೀಗ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಏಳರಂದು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಫೆಡರಲ್ ಚುನಾವಣೆ. ಬರುವ ವರ್ಷ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೆರಡು ಯೋಚನೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಚುನಾವಣೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಹಾಗೆ ರಾಜಕೀಯ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಆದರೆ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ರಾಜಕೀಯ ವಿಚಾರಗಳು ಜಾಗೃತವಾಗುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಉಳಿದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ರಾಜಕೀಯ ಆಗುಹೋಗುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸದೇ ಇದ್ದರೆ, ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸದೇ ಉಳಿದರೆ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪಕ್ಷಗಳ ಸುಳ್ಳು ಮೋಸಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದು.

ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಮುಖಗೊಳಿಸುವ ಹುನ್ನಾರ ಸದಾ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಲಾಭವಾಗುವ ಸಮಾಜದ ಹಲವಾರು ಅಂಗಗಳನ್ನು ನಾವು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂಗತಿ ಅದಲ್ಲ. Continue reading “ಯಾರು ಹಿತವರು ನಿನಗೆ…”

Pickles from home

Before slipping into sleep on cold winter nights in this far off land, I am picking through the articles in this book. I am reading the vignettes randomly, not following the order in which it is presented. I just pick what fancies me at the time and throw the pickled bit into my mouth. The taste of spices tickle my taste buds. The piece rolls and rollicks on my tongue, that can also speak in many tongues. Slowly the deep taste of the pickled fruit emerges and seeps through my senses. It takes me back in time and space. Some forgotten, some never known instances flood into my mind.

I have only covered half the book, but cannot not share the following…

The memory of that evening H.S.Shivaprakash read the early version of his anti-war poem in Feb 1992 lingered on. I had also read a bad poem, which is now lost and until now rightly forgotten. I can’t remember my lines except the play on the word ‘maraLu’- sand and the images of the blood crystallized on that hot desert sand…

Thanks Sugata Raju for the book.

A speech and an Essay

Just read the Quarterly Essay “Unfinished Business: Sex, Freedom and Misogyny” by Anna Goldsworthy.

The following speech by Julia Gillard has inspired the essay.

Even though the context of the speech itself may not be agreeable to you, the content, the voice and the feminist position taken is remarkable. This speech along with Anna’s essay is a must read for all.

An extract of the Essay is available here:

Missing Messiah: ‘getting stuff done’ helped Gillard dodge the Golden Girl trap but became her un-doing

ನಾಟಕ, celtx, latex ಕುರಿತಾಗಿ.

celtx ಎಂಬ ಬರಹದ ಸಾಫ್ಟ್‌ ವೇರ್ ಒಂದಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾ ಚಿತ್ರಕತೆ, ನಾಟಕ , ಕಾದಂಬರಿ ಮುಂತಾದವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬರೆಯಬಹುದು. ಆಯಾ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೇಕಾದ ಅನುಕೂಲಗಳು ಇವೆ.
ಸುಮಾರು ವರ್ಷದಿಂದ ಅದರ ಜತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಪೂರ್ತಿ ಕೃತಿಯನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದೆ ಬರೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರೆಯಲು ಆಗುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ, ಆದರೂ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದಾಗಲೂ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ತೊಡಕುಗಳು ಇದ್ದೇ ಇದ್ದುವು. ಈಗಲೂ ಕೆಲವು ತೊಡಕು ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೊಂದು ದಾರಿ ಕಂಡು ಕೊಂಡು celtx ಅನ್ನೇ ಬಳಸಿ ಒಂದು ನಾಟಕವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಕೂತೆ. ಈಗ ಒಂದು ವಾರದ ಕೆಳಗೆ ಅದನ್ನು ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದೆ. ಈ ಬರಹ ಆ ನಾಟಕದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಿನ್ನೂ ತುಸು ಮರುಬರವಣಿಗೆಯ ಕೆಲಸವಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳ ಹೊರಟಿದ್ದು – ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಪಿಡಿಎಫ್ ಆಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲು ನಾನು ಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ.
celtx ನಲ್ಲಿ ಬರೆದದನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮುದ್ರಿಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಮುದ್ರಿಸುವಾಗ – ಅದನ್ನು ಒಂದು ಕಡತಕ್ಕೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಕೂಲವಿದೆ. ಆ ಕಡತ ಪಿಡಿಎಫ್ ಕೂಡ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅಂದ ಮೇಲೆ ಆಯಿತಲ್ಲ? ಇಲ್ಲ, celtx ಕನ್ನಡದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಪಿಡಿಎಫ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸುವಾಗ ತುಂಬಾ ಒತ್ತೊತ್ತಾಗಿ ಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಬಳಸುವ ಕನ್ನಡದ ಅಚ್ಚನ್ನು (font) ಬದಲಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ದೂರಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
೧. celtxನಲ್ಲಿ ಬರೆದ ನಾಟಕವನ್ನು export textಆಗಿ ಮೊದಲು ಸಾಗಿಸಿಕೊಂಡೆ.
೨. ಹಾಗೆ ಸಾಗಿಸಿ ಕೊಂಡ ಕಡತದಲ್ಲಿ ನಾಟಕದ text ಯಾವ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದ ಗಮನಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಅಂದರೆ, ಪಾತ್ರದ ಹೆಸರಿನ ಮೊದಲು ಎಷ್ಟು ಸ್ಪೇಸಿದೆ, ಮಾತಿನ ಮೊದಲು ಎಷ್ಟು ಸ್ಪೇಸಿದೆ ಇತ್ಯಾದಿ.
೩. ಒಂದು perl program ಬರೆದು – ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ಕಡೆ, ಬೇಕಾದಂತೆ xelatex control sequence ಅಳವಡಿಸಿ tex ಕಡತ ತಯಾರಿಸಿಕೊಂಡೆ.
೪. ಕಡೆಗೆ xelatex ಪ್ರೋಗ್ರಾಂನ ಮೂಲಕ ನನ್ನ tex ಕಡತವನ್ನು ಹಾಯಿಸಿ ದಾಗ ಅದು ನನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಪಿಡಿಎಫ್ ಕಡತವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ ತು.

perl program ಬರೆಯುವ ಮೊದಲು ನನಗೆ ಬೇಕಾದ control sequence ಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಆ sequenceಗಳನ್ನು ನನ್ನದೆ ಒಂದು packageಆಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೆ: ಅದು ಹೀಗಿದೆ:
======================================================
%create pdf from text file exported from celtx stageplay
%package file for required sequences
%
\usepackage{fontspec}
\usepackage{polyglossia}
\setmainfont[Script=Kannada]{Kedage}
\topmargin=0pt\textheight=640pt
\linespread{1.3}
\pagestyle{myheadings}
\markright{“play-title”} %name of the play in the curlybraces
\newenvironment{stage} % stage directions
{\itshape\vspace{16 pt}\par\noindent\leftskip=3cm\parskip=.5cm\ignorespaces}

\newenvironment{dial} % dialogue
{\par\noindent\leftskip=1.5cm\ignorespaces}

\newenvironment{paren} % parentheses
{\par\noindent\leftskip=3.5cm\rightskip=3cm\ignorespaces}

\newenvironment{charname} %character names
{\par\noindent\leftskip=4.5cm\ignorespaces}
==========================================================

ನನ್ನ perl program ಈ ಮೇಲಿನ \newenvironment ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬೇಕಾದಕಡೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪಿಡಿಎಫ್ ಪುಟತಯಾರಾಯಿತು.
ಬಳಸಿದ ವರ್ಷನ್ ಗಳು:
celtx : 2.9.1 (2011040514)
texlive: 2011 on ubuntu 10.04

ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಪಿಡಿಎಫ್ ಪ್ರತಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಚಿಟುಕಿ: https://anivaasi.files.wordpress.com/2011/10/sample.pdf

ನನಗೆ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪುಟಗಳು:
ಅರವಿಂದ ಅವರ: http://aravindavk.in/view/kannada_in_latex
summer_glau ಅವರ: http://sampada.net/latex-%E0%B2%AA%E0%B2%B0%E0%B2%BF%E0%B2%9A%E0%B2%AF-%E0%B2%AE%E0%B2%A4%E0%B3%8D%E0%B2%A4%E0%B3%81-%E0%B2%95%E0%B2%A8%E0%B3%8D%E0%B2%A8%E0%B2%A1%E0%B2%A6%E0%B2%B2%E0%B3%8D%E0%B2%B2%E0%B2%BF-latex
ಇನ್ನಿತರ ಆನ್ ಲೈನ್ ನೆರವಿನ ಕೈಪಿಡಿಗಳು, lab.latex.org ಇತ್ಯಾದಿ.

ಮಾನಾವಮಾನ, ಹರಕೆ-ಹರಾಜು

ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ  ಅಕ್ಷರ ಕೆ.ವಿ ಯವರ  ’ಹರಕೆ ಹರಾಜು’ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.

ಮೂಲ ಲೇಖನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಬಹುದು: http://www.prajavani.net/news/article/2011/01/18/110692.html

ಅಕ್ಷರ ಕೆ.ವಿ ಮಾನಾವಮಾನದ ಹಂದರದಲ್ಲಿ ಮಡೆಸ್ನಾನ ಹಾಗು ಐಪಿಲ್ ಆಟಗಾರರ ಹರಾಜನ್ನು ನೋಡಿರುವುದು ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಆ ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ನೋಡಿದರೆ ಕೆಲವು ಎಡವಟ್ಟುಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ.

೧. ಮಡೆಸ್ನಾನವಾಗಲೀ, ಐಪಿಲ್ ಹರಾಜಾಗಲಿ “ಅವಮಾನ”ದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕಾದುದು: ಅವೆರಡನ್ನೂ “ಅವಮಾನ”ದ ತಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರೆ ಅವಕ್ಕಿರುವ ಇನ್ನುಳಿದ ಮುಖ್ಯವಾದ ಆಯಾಮಗಳು ತಪ್ಪಿಹೋಗಬಾರದೆನ್ನುವ ಇಚ್ಛೆ ಅಷ್ಟೆ.

೨. ಮಡೆಸ್ನಾನವನ್ನು “ಅವಮಾನ”ವಾಗಿ ನೋಡುವ ವಿಚಾರವಂತರು, ಐಪಿಎಲ್ ಹರಾಜನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅಕ್ಷರರವರ ಅಂಬೋಣವಷ್ಟೆ. ಅವರು ಅವೆರಡನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರವಂತರೂ ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡಿ, ಐಪಿಎಲ್ ಹರಾಜನ್ನು “ಅವಮಾನ”ವೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೆ? ಅಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರವಂತರೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡನ್ನೂ “ಅವಮಾನ”ಕರವಾಗಿ ನೋಡುವ ಹಲವು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆ (ಹಾಗೆ ನೋಡುವುದು ಸರಿಯೋ ತಪ್ಪೋ). ನನಗೆ ಕೆಲವರು ವಯ್ಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಪತ್ರಿಕೆ/ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಲ್ಲ/ಬಂದಿಲ್ಲ ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅಂತಹವರು ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಸರಿಯೆ? ಟಿವಿ/ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವವರು ಮಾತ್ರ ವಿಚಾರವಂತರೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೆ? (ಅಥವಾ ಅಕ್ಷರರು ಬರೇ ಟಿವಿ ವಿಚಾರವಂತರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಅದು ಸಾಧುವೆ?)

೩. ಮಡೆಸ್ನಾನವನ್ನು “ಅವಮಾನ”ಕರ ಅನಿಸಲು ಅದು ‘ಮಧ್ಯಯುಗದ ಭಾರತದ ಅನಾಗರಿಕ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯು ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಕೇತ’ ಎಂಬುದೇ ಕಾರಣವಾಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಮಧ್ಯಯುಗದ ಹಲವು ಮನಃಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ತನಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನು ನೀವು ಕಾನೂನು, ವ್ಯವಾಹರ ಹಾಗು ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ನೋಡಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಹಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ಅಂತಹ ಒಂದು ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯೇ. ಅದನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು Rationality ಹಾಗು ಸಮಾನತೆಯ ಹಂದರದಲ್ಲಿ ಮಡೆಸ್ನಾನವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವಲೋಕಿಸಬಹುದು. (ಬಹುಶಃ ಅಕ್ಷರರಿಗೆ ಅದು ಗೌಣ ಅನಿಸಿರಬಹುದು) Rationality – ಮಡೆಸ್ನಾನ ಚರ್ಮರೋಗ ನಿವಾರಕ ಎಂಬ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಎಲ್ಲ ಮಡೆಸ್ನಾನಗಳಲ್ಲೂ “ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಎಂಜಲೆಲೆಯ ಮೇಲೇ ಉರುಳಾಡುತ್ತಾರೆಂಬ” ಅಸಮಾನತೆ ಅಕ್ಷರರನ್ನು ಕಾಡಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಮಡೆಸ್ನಾನವನ್ನು ಮೂರನೆಯವರ “ಅವಮಾನ”ದ ಮೂಲಕ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೇನೋ ಅಥವಾ ‘ಅವಮಾನ’ವನ್ನು ಈ ಎರಡು ಬಿಂದುವಿನ ನಡುವೆ ಚಿತ್ರಿಸಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೇನೋ. “ಅವಮಾನ” ಎಂಬುದನ್ನು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ define ಮಾಡಲಾಗದ್ದು ಎಂಬುದು ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ ಕೂಡ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅದೊಂದು ಪಲಾಯನವಾದೀಯ ನಿಲುವಿರಬಹುದೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ?

೪.ಅಕ್ಷರರು ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಐಪಿಎಲ್ ಹರಾಜು ಕೂಡ ನಮ್ಮನ್ನು ಚಿಂತೆಗೆ ಹಚ್ಚಿಸಲೇ ಬೇಕು – ಆದರೆ “ಅವಮಾನ” ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಅಕ್ಷರರು ರೋಮನರ “ಹೋರಿಕಾಳಗದ ಆಟಗಾರರನ್ನು ಮತ್ತು ಗುಲಾಮರನ್ನೂ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ಇದೇ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಹರಾಜು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ಹೇಳುತ್ತವೆ.” ಎನ್ನುವ ಆ ತಿಳವಳಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿಲ್ಲ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. “ಹರಾಜು” ಎಂಬ ಪದ ಮಾತ್ರವೇ ಅವರನ್ನು ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಸಿದಂತಿದೆ. ರೋಮನರ ಕಾಲದ ಹೋರಾಟಗಾರ/ಗುಲಾಮ/ಸ್ತ್ರೀಯರ (ಒಟ್ಟಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮರ) ಹರಾಜಿನಲ್ಲೂ ಹಾಗು ವಸಾಹತಿನ ಗುಲಾಮರ ಹರಾಜಿನಲ್ಲೂ ಗುಲಾಮರಿಗೆ ಆ ಹರಾಜಿನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಲಾಭವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹರಾಜಿನಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಾದ ಮೊತ್ತ ಅವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧವಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಣ ಒಬ್ಬ ಒಡೆಯನ ಕೈಯಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಒಡೆಯನ ಕೈಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತೇ ವಿನಹ ಗುಲಾಮರ ಕೈಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕುರಿ ದನಗಳ ಹರಾಜಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಐಪಿಎಲ್ ಹರಾಜಿನಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು ದಕ್ಕುವುದು ಆಟಗಾರನಿಗೆ (ಅಕ್ಷರರು ಸಮಾನಾಂತರಗೊಳಿಸಿರುವ ಎಮ್ಮೆದನ/ಗುಲಾಮರಿಗೆ!). ಇದೊಂದು ಮುಖ್ಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಲ್ಲವೆ? ರೋಮನರ “ಹರಾಜನ್ನು” ಹಾಗು ವಸಾಹತಿನ “ಹರಾಜನ್ನು” ಐಪಿಎಲ್ಲಿನ ಹರಾಜಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವುದು ತೀರ ತಪ್ಪಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಅಕ್ಷರರು ಗಮನಿಸಿಲ್ಲವೆ? ಐಪಿಎಲ್ಲಿನ ಹರಾಜು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಹಲವು ಬೇರೆ ತೊಂದರೆಗಳು ಇವೆ. ಟಿವಿ/ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದರದೇ ಸುದ್ದಿ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿ ಬೇರೆಲ್ಲ ಗೌಣವಾಗುವತ್ತದೆ. ಟಿವಿ ಜಾಹಿರಾತಿಗೆ ಸುರಿಯುವ ಹಣದಿಂದಾಗಿ ನಮಗೆ ದಕ್ಕುವ ಸುದ್ದಿ ಸಾರಾಂಶಗಳಲ್ಲಾಗುವ ಕಡಿತ ಹಾಗು ವ್ಯತ್ಯಯಗಳು ಚಿಂತಾಜನಕ. ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸಬಹುದು. ಆದರೆ “ಅವಮಾನ” ಎಂದು ನೋಡುವ ಸರಳೀಕರಣದಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಯುವ ಅಪಾಯವೇ ಹೆಚ್ಚು.

೫. ಚಿತ್ರಕೃತಿಗಳ ಹರಾಜು ನಮಗೆ ಸರಿ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರರ ಯೋಚನೆ ಸರಿಯಾದುದೇ. ಆದರೆ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ಈಗೀಗ ಚರ್ಚೆ ಶುರುವಾಗಿರುವುದು ಅಕ್ಷರರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕೃತಿಗಳ ಹರಾಜಿನ ಫಲ ಕೃತಿಗಾರನಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಕೊಂಡು ಯೂರೋಪು ಅಮೇರಿಕಾಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಡಾಲರುಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟವಾಗುವುದು ಗೊತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಯಷ್ಟೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾನೂನು ತರಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚಿತ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿ ಹರಾಜು/ಮಾರಾಟದಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾವಾರು ಕೃತಿಗಾರನಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತಲುಪವುದು ಖಡ್ಡಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಈ ಕಾನೂನು ಬರುವುದು ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಅನಿವಾರ್ಯವೇನೋ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಹರಾಜಿನ ರೂಪವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಪದಕ್ಕೆ ರೋಮನ್ನರ ಕಾಲದ ಯಾ ವಸಾಹತುವಿನ ಕಾಲದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ನೋಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಹಾಗು ಅದರಿಂದ ತೀರ ಎಡವಟ್ಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು.

೬. ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಹರಾಜನ್ನು ಅರ್ಥೈಸುವುದರಲ್ಲೇ ಎಡವಿರುವುದರಿಂದ, ಹರಕೆ ಹಾಗು ಹರಾಜನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡುವ, ಅವೆರಡನ್ನೂ ‘ಅವಮಾನ’ದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ನೋಡುವ ಕೆಲಸವೇ ಅರ್ಥ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅವೆರಡನ್ನೂ ಬೇರೆ ಹಂದರದಲ್ಲಿಟ್ಟು ನೋಡುವುದು ಮುಖ್ಯ ಹಾಗು ಅಗತ್ಯ. ಹಾಗು ಮಾನಾವಮಾನವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಬಹುದು

ಪಾಡುಕಾಸ್ಟು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರ?

ಕನ್ನಡದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪಾಡುಕಾಸ್ಟು ತಪ್ಪದೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರ ತಾನೆ?

“ಸಮೂಹಸನ್ನಿಗೆ ಜೈ” ಎಂಬ ಏಳನೆಯ ಪಾಡುಕಾಸ್ಟು ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

ಕೇಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ – ಈ ಹಿಂದಿನ ಪಾಡುಕಾಸ್ಟುಗಳನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ಕೇಳಬಹುದು.

ಈ ಬಾರಿ, ಸಮೂಹ ಸನ್ನಿ, ಸಮೂಹ ಮಾಧ್ಯಮ, ಪಾಪ್ ಕಲ್ಚರ್‍, ಸಂದರ್ಶನ ಇತ್ಯಾದಿ ಇದೆ…

ಭೇಟಿ ಕೊಡಿ : http://paaducastu.wordpress.com

Blog at WordPress.com.

Up ↑